فر زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ. زَ دَ) [ فر - فا. ] (مص م.) آرایش کردن موی سر و ایجاد چین و شکن و تاب با آلات مخصوص.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ. زَ دَ) [ فر - فا. ] (مص م.) آرایش کردن موی سر و ایجاد چین و شکن و تاب با آلات مخصوص.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فر زدن . [ ف ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) چین و شکن دادن موی را با آلتی آهنی که آن را داغ کنندو با شیوه ای مخصوص بر موی نهند. رجوع به فِر شود.