فر و برز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فر و برز. [ ف َرْ رُ ب ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شکوه و جلال و بزرگی . زیبایی و برازندگی : بدو گفت گر فرّ و برز کیان نبودیت بادانش اندر میان . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فر و برز. [ ف َرْ رُ ب ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شکوه و جلال و بزرگی . زیبایی و برازندگی : بدو گفت گر فرّ و برز کیان نبودیت بادانش اندر میان . فردوسی .