فر و شکوه

فر و شکوه . [ ف َرْ رُ ش ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) فر و زیب . جلال و شکوه . بزرگی : پس لشکرگاهی عظیم به فر و شکوه بزد. (اسکندرنامه ٔ منثور).