فر و زیب

فر و زیب . [ ف َرْ رُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شکوه و زیبایی : دیدی تو ریژ و کام بدو اندرون بسی با ریدکان مطرب بودی به فر و زیب . رودکی .