فرابستن

فرابستن . [ ف َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) بستن . با دقت بستن : دل از دنیا بردار به خانه بنشین پست فرابند در خانه، به فلج و به پژاوند. رودکی . رجوع به بستن شود. - در فرابستن ؛ مسدود کردن . پیش کردن در : دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست فرابند در خانه به فلج و به پژاوند . رودکی .