فراهت

فراهت . [ ف َ هََ ] (ع اِمص ) شأن . شوکت . شکوه مندی . زیبایی . (برهان ). مأخوذ از فراهة عربی به معنی انبساط و شادمانی و شاد گردیدن . در فارسی «فره » و «فر» بدین معنی است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به فراهة شود.