فرخ سیر

فرخ سیر. [ ف َرْ رُ ی َ ] (ص مرکب ) آنکه سیرتی پاک و خصال ستوده دارد. نیکوسیر : خسرو فرخ سیر بر باره ٔ دریاگذر با کمند اندر میان دشت چون اسفندیار. فرخی . رجوع به فرخ شود.

فرخ سیر. [ ف َرْ رُی َ ] (اِخ ) نهمین از سلاطین بابری هند که از ١١٢٤ تا١١٣١ هَ .ق . پادشاهی کرد. (یادداشت به خط مؤلف ).