فرخی سیستانی | دیوان اشعار | قطعات و ابیات بازمانده قصاید | شماره ۱۳ - او راست

از بس شمار بوسه که دوش آن نگار کرد با روزگار کار من اندر شمار کرد دیدم شمار و بوسه ندیدم همی به چشم بی‌می‌مرا از آنچه ندیدم خمار کرد گفتم که بوسه دادی لختی نگار من گفتا بدین گرفته نخواهم نگار کرد گفتا که لب چگونه برم پیش آنکه او صد ره به بوسه هر دو لب من فگار کرد چندین حدیث گفته شدو آخر آن نگار تا بوسه‌ای بداد دو چشمم چهار کرد