فرزیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرزیان . [ ف َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد، واقع در ٢٨هزارگزی شمال باختری الیگودرز و ٥هزارگزی خاور راه شوسه ٔ شاه زند به ازنا. ناحیه ای است جلگه ای، معتدل و دارای ٢٥٣ تن سکنه . از قنات مشروب میشود و محصول عمده اش غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . هنر دستی زنان قالی بافی است . راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
فرزیان . [ ف َ زی یا ] (اِخ ) در کتاب مقدس پریزیان آمده است . هاکس در قاموس کتاب مقدس نویسد: «از قرار معلوم کنعانیان در شهر و فرزیان در دهات سکونت داشتند». (قاموس کتاب مقدس ). این قوم از دهنشین های کنعان بوده اند.
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه