فرط
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- نشان راه. ۲- کسی که پیش از قوم حرکت میکند تا اسباب کار را تهیه کند.
(فَ رْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) از حد گذشتن. ۲- چیره شدن. ۳- پیشدستی کردن. ۴- (اِمص.) زیاده روی. ۵- چیرگی. ۶- بسیاری، فراوانی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- نشان راه. ۲- کسی که پیش از قوم حرکت میکند تا اسباب کار را تهیه کند.
(فَ رْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) از حد گذشتن. ۲- چیره شدن. ۳- پیشدستی کردن. ۴- (اِمص.) زیاده روی. ۵- چیرگی. ۶- بسیاری، فراوانی.