فرنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرنه . [ ] (اِخ ) جایی است که نامش در شعر هذیل آمده است . (از معجم البلدان ).
فرنه . [ ف َ ن َ / ن ِ ] (اِ) به معنی لعنت و نفرین باشد. (برهان ). مصحف «فریه ». (حاشیه ٔبرهان چ معین از سراج اللغات ). رجوع به فریه شود.