فرودآوریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودآوریدن . [ ف ُ وَ دَ ] (مص مرکب ) فرودآوردن . منزل دادن : زدیبا سراپرده ای برکشید سپه را به منزل فرودآورید. فردوسی . بدین گونه تا شهر همدان رسید بجایی که لشکر فرودآورید. فردوسی . بکاخیش نرسی فرودآورید گرانمایه جایی چنانچون سزید. فردوسی . رجوع به فرودآوردن شود.