فرکندیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرکندیدن . [ ف َ ک َ دی دَ ] (مص ) راه بردن . کسی که راه به جایی به سختی برد و به جایی که هرگز ندیده باشد برسد گویند نیک بفرکندید به استعارت . (اسدی ) (یادداشت به خط مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرکندیدن . [ ف َ ک َ دی دَ ] (مص ) راه بردن . کسی که راه به جایی به سختی برد و به جایی که هرگز ندیده باشد برسد گویند نیک بفرکندید به استعارت . (اسدی ) (یادداشت به خط مؤلف ).