فرکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرکی . [ ف َ رَ ] (ص نسبی ) منسوب به فرک که از قرای اصفهان است . (سمعانی ).
فرکی . [ ف ِ ] (ص نسبی ) منسوب به فرک که جایی است در بغداد بر فراز دجله . (سمعانی ).
فرکی . [ ف َ رَ ] (اِخ ) بدربن خلف بن یوسف بن محمد الفرکی الاصبهانی، مکنی به ابونجم . از ابونصر ابراهیم بن محمدبن علی کسایی و جز او حدیث شنید. ولادتش به سال ٤١٧ بود و به سال ٥٠٢ هَ .ق . درگذشت . (اللباب فی تهذیب الانساب ).