فرگویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرگویا. [ ف َ ] (نف ) گوینده و حیوان ناطق . (آنندراج ). - جانور فرگویا ؛ حیوان ناطق که انسان باشد. (از ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرگویا. [ ف َ ] (نف ) گوینده و حیوان ناطق . (آنندراج ). - جانور فرگویا ؛ حیوان ناطق که انسان باشد. (از ناظم الاطباء).