فریبرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فریبرز. [ ف َ ب ُ ] (اِخ ) نام پسر کیکاوس . (ولف ). نام پسر کیکاوس است که در جنگ دوازده رخ، کلباد پسرپیران ویسه او را به قتل آورد. (برهان ) : چو طوس و فریبرز و گودرز و گیو چو رهام و گرگین و بهرام نیو. فردوسی . میوه ٔ شاخ فریبرز ملک هم به باغ ملک آبا دیده ام . خاقانی . جان فریبرز از این شرف طرب افزود ذات منوچهر از این خبر بطر آورد. خاقانی .