فلک خرام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک خرام . [ ف َ ل َ خ ِ / خ َ / خ ُ ] (نف مرکب ) آنچه مانند فلک حرکت کند. به کنایت، هرچه در مراتب بالا سیر کند. بلندمرتبه . فلک پیما : گردد فلک ز حیرت حالش زمین نشین گردد زمین ز سرعت رقصش فلک خرام . خاقانی . رجوع به فلک سیر شود.