فند و فعل

فند و فعل . [ ف َ دُ ف ِ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) حیلت و مکر و اعمال تباه، و بیشتر در صفت زنان آرند و اراده ٔ بی عفافی از آن کنند. اعمال نهانی و حیله کاری های زشت زن . حیله و مکر، خاصه در زنان . (یادداشت مرحوم دهخدا). فسق . فجور. حیله و تزویر. (یادداشت مرحوم دهخدا): چه فند و فعلها! و رجوع به فعل شود.