فَتَنُوا

الَّذینَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنینَ «فَتَنُوا» از مادّه «فتن» (بر وزن متن)، و «فتنه» در اصل به معناى قرار دادن طلا در آتش است تا میزان خلوص آن روشن شود، سپس این ماده (فتنه) هم به معناى «آزمایش»، هم به معناى «عذاب و مجازات» و هم به معناى «گمراهى و شرک» به کار رفته است و در سوره «بروج»، به معناى عذاب و آزار و شکنجه است.(34)