فَتَنْتُم

وَ لکِنَّکُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَکُمْ «فَتَنْتُم» از مادّه «فتنه» به معانى مختلفى آمده است: آزمایش و امتحان، فریب دادن ، بلا و عذاب، ضلالت و گمراهى و شرک و بت پرستى، و در سوره «حدید» بیشتر با دو معناى آخر، یعنى گمراهى و شرک مناسب است.(33)