فیروزه تاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیروزه تاج . [زَ / زِ ] (اِ مرکب ) پیروزه تاج . (فرهنگ فارسی معین ). تاجی که پیروزه در آن نشانیده باشند : ز گستردنیها و از تخت عاج ز دیبا و دینار و فیروزه تاج . فردوسی . ◄ (ص مرکب ) کسی که تاج فیروزه داشته باشد. (آنندراج ) : شه ار هست کاوس فیروزه تاج ز ما بایدش خواستن تخت عاج . نظامی . ◄ (اِخ ) تاج کیخسرو را گویند.(برهان ).