فیض کاشانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۳

ای فیض بیا دلی بدریا انداز زین پستی خویش را ببالا انداز یعنی ز کمال هر چه اندوخته از سر بردار و بر ته پا انداز