فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۷۶۸

ایجان وای جانان من رحمی بکن بر جان من ای مرهم درمان من رحمی بکن بر جان من هم مرهم و درمان من هم درد بی‌درمان من هم این من هم آن من رحمی بکن بر جان من جان و جهان جان من آرام جان جان من فاش و نهان جان من رحمی بکن بر جان من ای طاعت و عصیان من‌ای کفر وای ایمان من ای سود وای خسران من رحمی بکن بر جان من سامان خان ومان من بر همزن سامان من آبادی ویران من رحمی بکن بر جان من ای جنت و ریحان من‌ای دوزخ و نیران من ایمالک و رضوان من رحمی بکن بر جان من کردی وطن در جان من بگرفتی از من جان من کردی مرا حیران من رحمی بکن بر جان من گفتی که باشی زان من گیری بهایش جان من ای گوهر ارزان من رحمی بکن بر جان من گفتی که فیض است آن من گر او شود قربان من او نیست در فرمان من رحمی بکن بر جان من