واژه‌جو

قاتمه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قاتمه . [ م َ /م ِ ] (ترکی، اِ) رشته ای از موی خشن بافته . طنابی است از موی . بز مو. تاب . ثناء. ثنایه . رجوع به همین کلمه شود. نوعی رسن از پشم خشن تافته باریکتر از طناب .

معنی قاتمه | واژه‌جو