قاسم لورقی

قاسم لورقی . [س ِ رَ ] (اِخ ) ابن احمدبن موفق لورقی، ملقب به علم الدین و مکنی به ابومحمد. به سال ٥٧٥ هَ . ق . تولد یافت و به سال ٦٦١ وفات کرد. پیشوای علوم و ادبیات عرب و عالم به قرآن و قرائت بود. در کودکی در اندلس به تحصیل دانش پرداخت و در راه فراگرفتن علوم و فنون مختلف جد و جهدی بلیغ مبذول داشت تا از هر علم و دانش بهره ٔ کافی برگرفت . وی به سال ٦٠١ هَ . ق . به مصر رفت و قرآن را در آنجا پیش جماعتی از دانشمندان قرائت کرد و به سال ٦٠٣ هَ . ق . به دمشق سفر نمود. تألیفاتی دارد و از اوست : ١- شرح المفصل زمخشری به نام المفصل در ده مجلد. ٢- شرح قصیده ٔ شاطبی . ٣- شرح مقدمه جزولی در دو مجلد. (معجم الادباء چ ٢ ج ٦ ص ١٥٢) (کشف الظنون ج ٢ ص ١٧٧٥ و ١٨٠٠). وی بر ابوالحسن بن شریک و محمدبن نوح غافقی و تاج کندی و ابوالبقاء و ابن خضر وجز ایشان قرائت کرده است . عماد یابسی و جز او از اوروایت دارند. (روضات چ ٢ ص ٥٠٥). تاریخ تولد وی را در حدود ٥٦١ هَ . ق . نوشته است . رجوع به بغیة الوعاة ص ٣٧٥ و نفح الطیب ج ١ ص ٣٥١ و غایة النهایه ج ٢ ص ١٥ و الکتبخانه ج ٤ ص ٩١ و الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٦ ص ٦ شود.