قاسم مالقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسم مالقی . [ س ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن علی بن محمد، شرف الدین تنملی فاسی مغربی، مکنی به ابوالقاسم (٧٤٣ - ٨١١ هَ . ق . / ١٣٤٢ - ١٤٠٨ م .). در مالقه تولدیافت و در شهر فاس سکونت گزید. وی از فقهای مالکی اندلس است . مناسک حج بجا آورد و در قاهره وفات یافت . کتابی دارد به نام «برنامج »، درباره ٔ کسانی که وی ازایشان علم و حدیث فراگرفته است . صلاح اقفهسی پاره ای از مرویات او را جمع آوری کرده و آن را «تحفة القادم من فوائد الشیخ القاسم » نام گذارده است . سخاوی گوید:وی به ابیات و قراآت و شعر آشنائی داشت . رجوع به الضوء اللامع ج ٦ ص ١٨٣ و الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٦ ص ١٣ شود.