قالیباف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قالی باف . (نف مرکب ) بافنده ٔ قالی .
قالی باف . (اِخ ) دهی جزء دهستان اختر پشتکوه بخت فیروزکوه شهرستان دماوند. و در ٥٤هزارگزی جنوب فیروزه کوه و ١٨هزارگزی شمال راه شوسه ٔ گرمسار به سمنان واقع است . موقع جغرافیائی آن کوهستانی و سردسیر است .١٣٧ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصولات آن غلات و شغل اهالی زراعت و ذغال و هیزم کشی به گرمسار است . راه مالرو دارد. مزارع آب سرد، خوشاب رود و شهرآبادجزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).