قبتر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قبتر. [ ق ُ ت ُ ] (ع ص ) کوتاه بالا. (منتهی الارب ). قُباتِر. (منتهی الارب ). رجوع به قباتر شود.