قبث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبث . [ ق َ ] (ع مص ) به پنجه گرفتن، گویند:قبث به قبثاً؛ به پنجه گرفت آن را. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبث . [ ق َ ] (ع مص ) به پنجه گرفتن، گویند:قبث به قبثاً؛ به پنجه گرفت آن را. (منتهی الارب ).