واژه جو

قتوع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قتوع . [ ق ُ ] (ع مص ) خوار و حقیر گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: قتع قتوعا؛ خوار و حقیر گردید. (منتهی الارب ).

معنی قتوع | واژه جو