قحر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قحر. [ ق َ ] (ع ص ) پیر فرتوت . ◄ شتر کلان سال که در آن اندکی بقیه ٔ توانائی باشد. ج، اَقحُر و قُحور. (منتهی الارب ) (آنندراج ).