قرفصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قرفصی . [ ق َ / ق ِ / ق ُ ف َ صا ] (ع اِ) نوعی از نشستن که صاحبش بر سرین نشیند و ران بر شکم چسباند و هر دو دست را حلقه کرده بر ساق گذارد. ◄ آنکه بر دو زانو سرنگون نشیند و بچسباند شکم را به زانو و هر دودست را در بغل نهد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).