قرن
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قَ رْ) [ ع. ] (اِ.) یک دوره صد ساله. ج. قرون.
(~.) [ ع. ] (اِ.) ۱- شاخ، سرون. ۲- تندی سر مردم که به منزله جای سرون جانور است، زبر سر. ۳- گیسو، موی بافته. ۴- نوک مو. ۵- سر کوه. ۶- کرانه قرص آفتاب و بالای آن. ۷- آن چه نخست پیدا شود از شعاع آفتاب. ۸- رئیس قوم، مهتر.
(قَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- شتری که آن را با شتر دیگر به هم بسته باشند. ۲- ریسمانی که با آن دو شتر ببندند. ۳- ترکش. ۴- شمشیر. ۵- تیز.