قره حاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قره حاجی . [ ق َ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان کندوان بخش ترک شهرستان میانه واقع در ٩ هزارگزی شمال بخش و ٢٣ هزارگزی شوسه ٔ میانه به تبریز. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و معتدل است . سکنه ٔ آن ٣٤٨ تن . آب آن از چشمه و محصول آن غلات، نخود، بزرک، عدس . شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. در دو محل نزدیک به هم به نام قره حاجیلوی بالا و پایین مشهور، سکنه قره حاجیلوی بالا ١٢٥ نفر میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).