قریحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قریحة. [ ق َ ح َ ] (ع اِ) اول آبی که از چاه برآید. ◄ اول هر چیزی . ◄ طبیعت مردم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). ج، قرائح . (منتهی الارب ). و این معنائی است مستعار. (اقرب الموارد): قریحةالانسان ؛ طبیعتهم التی جُبل علیها. (بحر الجواهر).