قلته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلتة. [ ق َ ل ِ ت َ ] (ع ص ) شاة قلتة؛ گوسفند که شیر او شیرین نباشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
قلتة. [ ق ُ ت َ] (اِخ ) دهی است خرم معروف به سواتی قلتة، واقع در صعید مصر در مشرق نیل پائین اخمیم . (معجم البلدان ).
قلته . [ ق َ ت َ / ت ِ ] (ص ) به معنی دوم قلتبان است که دیوث و قواده باشد. (برهان ). قلته = قرته = قلتبان . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به قلتبان شود.