قماصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قماصی . [ ق َم ْ ما ] (ص نسبی )نسبت است به قماص بمعنی پیراهن فروش . (از اللباب ).
قماصی . [ ق َم ْ ما ] (اِخ ) حسین بن قاسم بن ابی سعد مکنی به ابوالفتح نیشابوری از محدثان و صلحاء است . وی از ابوسعید عبدالواحدبن ابوالقاسم قشیری وابوالقاسم بن بیان بزاز و جز ایشان روایت کند و از او ابوسعد سمعانی روایت شنیده است . وفات او به سال ٥٤٧ هَ . ق . اتفاق افتاد. (اللباب فی تهذیب الانساب ).