قمة

قمة. [ ق ُم ْ م َ ] (ع ص، اِ) جمع قامه بمعنی شتر رونده در زمین یا شتر سر در هوا دارنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

قمة. [ ق َ م َ ] (ع اِمص )کمی خواهش طعام . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

قمة. [ ق ُم ْ م َ ] (ع اِ)لقمه ٔ دهن شیر. مایأخذ الاسد بفیه . (منتهی الارب ).