قنمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنمة. [ ق َ ن َ م َ ] (ع اِ) بوی بد روغن و چربش و زیت و مانند آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
قنمة. [ ق َ ن ِ م َ ] (ع ص ) بوی گرفته از بوی بد روغن زیت و نحو آن . گویند:یده قنمة من الزیت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).