قنیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنیف . [ ق َ ] (ع اِ) گروه مردم . ◄ (ص ) مرد کم خوار. (از اقرب الموارد)(منتهی الارب ). ◄ کم موی سر. (منتهی الارب ). ◄ ابر یا باران بسیار. ◄ (اِ) پاره ای از شب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ طیلسان . ج، قُنُف . (از اقرب الموارد).