قنینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ق نُِ نَ) [ ع. ] (اِ.)شیشه، شیشة شراب، صُراحی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ق نُِ نَ) [ ع. ] (اِ.)شیشه، شیشه شراب، صُراحی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قنینة. [ ق َن ْ نی ن َ ] (ع اِ) شیشه . ج، قَناتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ظرف شیشه ای برای شراب . (از اقرب الموارد). صراحی . (ناظم الاطباء).
قنینة. [ق ُ ن َ ن َ ] (اِخ ) دهی است به دمشق . (منتهی الارب ).
قنینه . [ ق ِن ْ نی ن َ / ن ِ / ق ِ نی ن َ / ن ِ ] (از ع، اِ) قِنینة. آوندی که شراب در آن پر کنند، مثل شیشه و صراحی و غیره . (از آنندراج ) : صبح چو کام قنینه خنده برآورد کام قنینه چو صبح لعل تر آورد. خاقانی . دست پیاله بگیر قد قنینه بپیچ گوش چغانه بمال سینه ٔ بربط بخار. خاقانی .