قِطْر

وَأَسَلْنَا لَهُ عَیْنَ الْقِطْرِ «قِطْر» به معناى «مس» مى باشد، و منظور این است که ما این فلز را براى او ذوب کردیم و همچون چشمه آب روان گردید! بعضى «قِطْر» را به معناى انواع مختلف فلزات، یا به معناى «روى» دانسته اند، و به این ترتیب، براى پدر (داود(علیه السلام)) آهن نرم شد، و براى پسر (سلیمان(علیه السلام)) فلزات ذوب گردید (ولى معروف همان معناى اول است).(30)