قِطْع

بِقِطْع مِّنَ اللَّیْلِ «قِطْع» به معناى تاریکى شب است، اشاره به این که در آن هنگام که پرده هاى سیاه شب در همه جا فرو افتاده و این قوم غافل یا در خوابند و یا مست شراب و هوسبازى، بى خبر، از میان آنها بیرون رو. مرحوم «طبرسى» در «مجمع البیان» مى گوید: گویا «قِطْع» جمع «قطعه» است، و به همین دلیل، از این تعبیر در آیه فوق، گذشتن قسمت عمده شب را فهمیده است. ولى از گفته «راغب» در «مفردات» بر مى آید که «قِطْع» به معناى «قطعه» و مفرد است. اما بسیارى از مفسران این کلمه را به معناى اواخر شب و هنگام سحر گرفته اند.(32)