قیاظ

قیاظ. (ع مص ) تابستانه دادن کسی را مانند مشاهره از شهر. (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ (اِ) آنچه در پاییز و اول زمستان کاشته شود. (از اقرب الموارد).