قیامتگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیامتگاه . [ م َ ] (اِ مرکب ) محل رستاخیز. (فرهنگ فارسی معین ). جای رستاخیز : چون که خلق از مرگ او آگاه شد بر سر گورش قیامتگاه شد. مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قیامتگاه . [ م َ ] (اِ مرکب ) محل رستاخیز. (فرهنگ فارسی معین ). جای رستاخیز : چون که خلق از مرگ او آگاه شد بر سر گورش قیامتگاه شد. مولوی .