لات و لوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لات و لوت . [ ت ُ ] (ص مرکب، از اتباع ) لات و پات . رجوع به لات شود : قومی همه مرد لات و لوتند باد جبروت در بروتند. خاقانی . - لات و لوت و آسمان جل ؛ سخت فقیر و بی چیز. کلمه ٔ لوت همان روت ِ قدیم و لخت متداول امروز است .