لات و پات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لات وپات . [ ت ُ ] (ص مرکب، از اتباع ) سخت بی چیز و فقیر. لات و لوت . ◄ بتمامه باز. لات ِ لات . - درها را لات و پات گذاشتن ؛درهائی را که بایستی بست همه را بازگذاشتن . - لات و پات کردن درها را ؛ گشادن همه ٔ آنها را آنگاه که بستن آنها لازم است .