لامحال

لامحال . [ م َ ] (از ع، ق مرکب ) مخفف لامحالة. ناچار. ناگزیر : تا دستگیر خلق بود خواجه لامحال او را بود خدا و خداوند دستگیر. منوچهری . رنج مبر تو که خود به خاک یکی روز پُرّ کنندش بلامحال و محاله . ناصرخسرو. تا فرود آئی به آخر گرچه دیر بر در شهر نُمیدی لامحال . ناصرخسرو.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی