لانه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لانه کردن . [ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) آشیان گرفتن . جای ساختن . منزل گزیدن . مسکن گرفتن : شنیدم که مردی غم خانه خورد که زنبور بر سقف آن لانه کرد. سعدی . خود گلشن بخت است این یارب چه درخت است این صد بلبل مست اینجا هر لحظه کند لانه . مولوی .