لایح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. لائح ] (اِفا.)۱ - آشکار، پیداشونده.<BR>۲- درخشان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. لائح ] (اِفا.)۱ - آشکار، پیداشونده. ۲- درخشان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لایح . [ ی ِ ] (ع ص ) لائح . آشکار. پیداشونده . (غیاث ). درخشان : سیماء صلاح از بشره ٔ ایشان لایح بود. (حبیب السیر از یادداشت های دهخدا).